២៦- កុសលត្រូវឆេះដោយភ្លើងលោភៈ

មុខមាត់ស្រស់បស់ព្រោះបានជួបជុំ         រងទុក្ខប៉ុនភ្នំយំព្រោះព្រាត់ប្រាស

យប់មានដួងខែព្រោះមេឃស្រឡះ          លោភលន់ឥតខ្មាសព្រោះប្រាថ្នាធំ។

សទៅជាខ្មៅ ព្រោះលុយដៅចុះ              ត្រូវទៅជាខុសព្រោះតែគំនុំ

 ដំបៅមិនសះព្រោះខ្ទុះវាកុំ                     ដើមឈើរលំព្រោះដាច់ឫសគល់ ។

ក្នុងផ្ទះងងឹតព្រោះបិទបង្អួច                   ចោរហ៊ានចូលលួចព្រោះកម្មឱ្យផល

អាក្រក់ថាល្អព្រោះតែមិនយល់               វង្វេងវិលវល់ព្រោះអវិជ្ជា។

តម្កើងឫកខ្ពស់ព្រោះតែភ្លេចខ្លួន              ផ្តើមរឿងគុំកួនព្រោះតែឥស្សា

កើតជាជម្លោះព្រោះឥតមេត្តា                 ហ៊ានពោលមុសាព្រោះតែចង់ឈ្នះ។

បាត់បង់ខន្តីព្រោះតែហិង្សា                    បាត់បង់ធម៌អាថបុណ្យត្រូវវិនាស

ដើមត្នោតដាច់ក ព្រោះតែរន្ទះ                បូជាសំពះព្រោះតែជ្រះថ្លា។

គុណធម៌ធ្លាក់ទាបព្រោះលាភទាញចុះ    សីលដាច់ធ្លាយសុសព្រោះតែតណ្ហា

លោភៈនាំចង់បាត់បង់បញ្ញា                   ទោះរៀនធម៌អាថក៏ពុំងាយចេះ។

មានតិចខ្វះតិចព្រោះលោភឥតកើន        មានច្រើនខ្វះច្រើនព្រោះកើនកិលេស

ចាប់ផ្តើមសន្សំព្រោះលាភបញ្ចោះ           កុសលត្រូវឆេះព្រោះភ្លើងលោភៈ។

ដោយឧបាសក គុយ  សុធន

(សៀវភៅជំនួយសតិភាគទី ៥, ទំព័រ២៥២)